Papyrus Press رویکردهای نوین در مهندسی عمران 2588-7122 9 1 2025 05 22 Self-Healing Structures: The Future of Structural Engineering with Smart Materials سازه‌های خودترمیم‌شونده: آینده‌ مهندسی سازه با مصالح هوشمند 1 10 237433 10.30469/jnace.2025.527014.1125 FA سیدپویا پرهیز گروه عمران ، دانشکده فنی و مهندسی ،دانشگاه آزاد اسلامی ،واحد مشهد ، ایران 0009-0009-1779-5368 رضا ضیاء توحیدی گروه عمران ، دانشکده فنی و مهندسی ،دانشگاه آزاد اسلامی ،واحد مشهد ، ایران Journal Article 2025 05 29 With increasing pressures on civil infrastructure and rising maintenance costs, the demand for materials capable of autonomously repairing structural damage has become more critical than ever. Self-healing structures, empowered by advanced technologies such as chemical microcapsules, calcite-producing bacteria, nanoparticles, shape memory polymers, and bio-based systems, represent a major leap toward enhancing sustainability, reducing repair costs, and extending the service life of civil structures.<br>This review-based article aims to introduce and clarify emerging concepts in the field of self-healing materials and structural systems. It explores various self-healing mechanisms and evaluates their benefits, challenges, and applications across real-world engineering projects. Furthermore, by referencing successful international case studies and offering a future-oriented outlook, the article provides a comprehensive vision for the evolving role of self-healing technologies in structural engineering. These technologies not only represent a novel approach to material science but also mark a paradigm shift from “resistant structures” to “adaptive and intelligent infrastructure. با افزایش فشارهای وارده بر زیرساخت‌های عمرانی و هزینه‌های بالای نگهداری، نیاز به مصالحی که بتوانند آسیب‌های سازه‌ای را به‌صورت خودکار ترمیم کنند، بیش از پیش احساس می‌شود. سازه‌های خودترمیم‌شونده با بهره‌گیری از فناوری‌های نوین مانند میکروکپسول‌های شیمیایی، باکتری‌های کلسیت‌ساز، نانوذرات، پلیمرهای حافظه‌دار و سیستم‌های زیستی، گام مهمی در جهت ارتقاء پایداری، کاهش هزینه‌های تعمیرات و افزایش عمر مفید سازه‌ها برداشته‌اند.<br>این مقاله ترویجی با هدف معرفی و تبیین مفاهیم نوین در حوزه‌ی مصالح و سازه‌های خودترمیم‌شونده، ضمن مروری بر مکانیسم‌های مختلف خودترمیمی، به بررسی مزایا، چالش‌ها و کاربردهای آن در پروژه‌های عمرانی می‌پردازد. همچنین با اشاره به برخی تجربیات موفق جهانی و آینده‌پژوهی در این حوزه، سعی دارد دیدگاه روشنی نسبت به افق‌های پیش‌روی مهندسی عمران ارائه دهد. فناوری‌های خودترمیمی، نه‌تنها مفهومی نو در مصالح ساختمانی هستند، بلکه نشان‌دهنده‌ی گذار از «سازه‌های مقاوم» به سوی «سازه‌های هوشمند و تطبیق‌پذیر» می‌باشند. https://www.jnace.ir/article_237433_b9cdf9be5178d10e144c62c225114675.pdf