Papyrus Pressرویکردهای نوین در مهندسی عمران2588-71229120250522Self-Healing Structures: The Future of Structural Engineering with Smart Materialsسازههای خودترمیمشونده: آینده مهندسی سازه با مصالح هوشمند11023743310.30469/jnace.2025.527014.1125FAسیدپویاپرهیزگروه عمران ، دانشکده فنی و مهندسی ،دانشگاه آزاد اسلامی ،واحد مشهد ، ایران0009-0009-1779-5368رضاضیاء توحیدیگروه عمران ، دانشکده فنی و مهندسی ،دانشگاه آزاد اسلامی ،واحد مشهد ، ایرانJournal Article20250529With increasing pressures on civil infrastructure and rising maintenance costs, the demand for materials capable of autonomously repairing structural damage has become more critical than ever. Self-healing structures, empowered by advanced technologies such as chemical microcapsules, calcite-producing bacteria, nanoparticles, shape memory polymers, and bio-based systems, represent a major leap toward enhancing sustainability, reducing repair costs, and extending the service life of civil structures.<br>This review-based article aims to introduce and clarify emerging concepts in the field of self-healing materials and structural systems. It explores various self-healing mechanisms and evaluates their benefits, challenges, and applications across real-world engineering projects. Furthermore, by referencing successful international case studies and offering a future-oriented outlook, the article provides a comprehensive vision for the evolving role of self-healing technologies in structural engineering. These technologies not only represent a novel approach to material science but also mark a paradigm shift from “resistant structures” to “adaptive and intelligent infrastructure.با افزایش فشارهای وارده بر زیرساختهای عمرانی و هزینههای بالای نگهداری، نیاز به مصالحی که بتوانند آسیبهای سازهای را بهصورت خودکار ترمیم کنند، بیش از پیش احساس میشود. سازههای خودترمیمشونده با بهرهگیری از فناوریهای نوین مانند میکروکپسولهای شیمیایی، باکتریهای کلسیتساز، نانوذرات، پلیمرهای حافظهدار و سیستمهای زیستی، گام مهمی در جهت ارتقاء پایداری، کاهش هزینههای تعمیرات و افزایش عمر مفید سازهها برداشتهاند.<br>این مقاله ترویجی با هدف معرفی و تبیین مفاهیم نوین در حوزهی مصالح و سازههای خودترمیمشونده، ضمن مروری بر مکانیسمهای مختلف خودترمیمی، به بررسی مزایا، چالشها و کاربردهای آن در پروژههای عمرانی میپردازد. همچنین با اشاره به برخی تجربیات موفق جهانی و آیندهپژوهی در این حوزه، سعی دارد دیدگاه روشنی نسبت به افقهای پیشروی مهندسی عمران ارائه دهد. فناوریهای خودترمیمی، نهتنها مفهومی نو در مصالح ساختمانی هستند، بلکه نشاندهندهی گذار از «سازههای مقاوم» به سوی «سازههای هوشمند و تطبیقپذیر» میباشند.https://www.jnace.ir/article_237433_b9cdf9be5178d10e144c62c225114675.pdfPapyrus Pressرویکردهای نوین در مهندسی عمران2588-71229120250522An Investigation into Executive and Managerial Challenges in Advancing Industrialized Building Construction in Iranشناسایی و بررسی موانع اجرایی و مدیریتی توسعه ساختوساز صنعتی در کشور111723743410.30469/jnace.2025.527528.1128FAاسماعیلعابدین نژادکارشناس ارشد، گروه عمران ، دانشگاه تربت حیدریه، تربت حیدریه، ایرانJournal Article20250531Industrialized building construction, as a modern approach, plays a significant role in enhancing productivity, reducing construction costs and time, and improving the quality of building projects. While this method has gained considerable attention in many countries, its development in Iran faces numerous challenges, particularly within the context of urban planning.<br>This study aims to identify and prioritize the executive and managerial barriers to the development of industrialized building construction in Iran, with a focus on the role of urban planning frameworks. A mixed-methods approach (quantitative and qualitative) was employed. Data were collected through document analysis, semi-structured interviews with experts, and a questionnaire encompassing six main components. Quantitative data were analyzed using the Friedman test.<br>The findings indicate that economic, financial, infrastructural, and technical barriers have the greatest impact on the development process, whereas cultural and social obstacles have relatively minor influence.<br>The study concludes that effective development of industrialized building construction in Iran requires supportive policies, the expansion of industrial production infrastructure, enhancement of workforce skills, and improved coordination among relevant institutions. By emphasizing urban planning dimensions, this research offers a new perspective for implementing industrialized construction methods in the country.صنعتیسازی ساختمان بهعنوان رویکردی نوین، نقش مؤثری در ارتقاء بهرهوری، کاهش هزینه و زمان اجرا، و بهبود کیفیت پروژههای ساختمانی ایفا میکند و در بسیاری از کشورهای جهان مورد توجه قرار گرفته است. با این حال، توسعه این شیوه در ایران با موانع متعددی مواجه است که بررسی آنها در چارچوب برنامهریزی شهری از اهمیت ویژهای برخوردار است.<br>هدف این پژوهش، شناسایی و اولویتبندی موانع اجرایی و مدیریتی توسعه صنعتیسازی ساختمان در ایران با تمرکز بر نقش بستر برنامهریزی شهری است. روش تحقیق بهصورت ترکیبی (کمّی و کیفی) طراحی شده و دادهها از طریق تحلیل اسنادی، مصاحبههای نیمهساختاریافته با متخصصان، و پرسشنامهای شامل شش مؤلفه اصلی گردآوری شده است. تحلیل دادههای کمی با بهرهگیری از آزمون فریدمن انجام گرفت.<br>نتایج حاکی از آن است که موانع اقتصادی و مالی، زیرساختی و فنی بیشترین تأثیر را در روند توسعه صنعتیسازی ساختمان دارند، در حالیکه موانع فرهنگی و اجتماعی کمترین نقش را ایفا میکنند.<br>در پایان، پژوهش بر ضرورت تدوین سیاستهای حمایتی، توسعه زیرساختهای تولید صنعتی، ارتقاء مهارت نیروی انسانی و تقویت هماهنگی میان نهادهای ذیربط تأکید دارد. تمرکز بر ابعاد برنامهریزی شهری در این مطالعه، افقهای جدیدی را برای پیشبرد صنعتیسازی ساختمان در کشور ترسیم میکند.https://www.jnace.ir/article_237434_4104e5738cbf50674164f901dad7f0fd.pdfPapyrus Pressرویکردهای نوین در مهندسی عمران2588-71229120250522Modeling the Number of Urban Road Accidents Based on Built Environment Characteristics.مدلسازی تعداد تصادف معابر شهری بر اساس ویژگیهای محیط کالبدی.182823743510.30469/jnace.2025.540450.1129FAمنصورمعماریگروه عمران، دانشکده عمران، معماری و هنر، دانشگاه علوم و تحقیقات، تهران، ایران.سید ابراهیمعبدالمنافیگروه عمران، دانشکده عمران، معماری و هنر، دانشگاه علوم و تحقیقات، تهران، ایران.0000-0003-0812-3059امیرحسینجشنیانگروه عمران، دانشکده عمران، معماری و هنر، دانشگاه علوم و تحقیقات، تهران، ایران.0009-0005-8363-0968Journal Article20250810Urban traffic accidents are among the most significant safety and public health challenges in metropolitan areas, and the physical characteristics of the urban environment play a decisive role in their occurrence and severity. This study aims to analyze the relationship between the physical characteristics of streets and land use types with the number of urban accidents in Tehran during 2023. Accident data were obtained from the Traffic Police, while land use information and accessibility indices were collected from the Tehran Municipality and organized in a GIS environment. The research methodology is based on quantitative analysis and simple linear regression modeling for each independent variable separately. The results indicated that residential, commercial, and cultural–religious–tourism land uses have a positive and significant relationship with the increase in the number of accidents, whereas sports, educational, green space, and street network development land uses are associated with a reduction in accidents. Other land uses, including healthcare, administrative, industrial–transportation, and vacant lands, showed no significant relationship. The findings highlight the necessity of considering the type and extent of land use in traffic safety planning. It is recommended that corrective measures such as improving street design, managing vehicle stopping and movement, and enhancing pedestrian safety be implemented in high-risk land uses. Moreover, the development of green spaces, sports facilities, and street networks is suggested as an effective strategy for reducing the risk of urban accidents.حوادث ترافیکی شهری یکی از مهمترین معضلات ایمنی و سلامت عمومی در کلانشهرها محسوب میشوند و عوامل کالبدی محیط شهری نقش تعیینکنندهای در بروز و شدت آنها دارند. این پژوهش با هدف تحلیل رابطه ویژگیهای کالبدی معابر و کاربری اراضی با تعداد تصادفات شهری در تهران طی سال ۱۴۰۲ انجام شد. دادههای تصادفات از پلیس راهور و اطلاعات کاربری اراضی و شاخصهای دسترسی از شهرداری تهران گردآوری و در محیط GIS سازماندهی شدند. روش تحقیق بر پایه تحلیل کمی و مدلسازی رگرسیون خطی ساده برای هر متغیر مستقل بهصورت جداگانه است. نتایج نشان داد کاربریهای مسکونی، تجاری و فرهنگی–مذهبی–جهانگردی رابطه مثبت و معناداری با افزایش تعداد تصادفات دارند، در حالی که کاربریهای ورزشی، آموزشی، فضای سبز و توسعه شبکه معابر با کاهش تصادفات مرتبطاند. سایر کاربریها از جمله بهداشتی–درمانی، اداری–ستادی، صنعتی–حملونقل و اراضی بایر فاقد رابطه معنادار بودند. یافتهها بیانگر ضرورت توجه به نوع و میزان کاربری زمین در برنامهریزی ایمنی ترافیکی است و پیشنهاد میشود در کاربریهای پرخطر اقدامات اصلاحی همچون بهبود طراحی معابر، مدیریت توقف و حرکت وسایل نقلیه و ارتقای ایمنی عبور عابران پیاده اجرا شود. همچنین، توسعه فضاهای سبز، ورزشی و شبکه معابر بهعنوان راهبردی مؤثر در کاهش خطر تصادفات شهری توصیه میشود.https://www.jnace.ir/article_237435_4766f9cd06bbf78758129e443eb20aba.pdfPapyrus Pressرویکردهای نوین در مهندسی عمران2588-71229120250522Numerical Analysis Comparison of Improvement Methods Increasing Density and Drainage in the Behavior of Pile under Lateral and Vertical Loadsتحلیل عددی مقایسه روش های بهسازی افزایش تراکم و زهکشی در رفتار شمع های تحت بارهای جانبی و قائم294323743710.30469/jnace.2025.543543.1130FAمجیدطارمیباشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوبمازیارحسینیگروه مهندسی عمران، دانشکده فنی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران.Journal Article20250827The use of deep foundations in the civil engineering structures has been developed as an appropriate support for controlling lateral displacements or settlement, as well as a structural approach to the improvement of liquefiable soils. However, damage to the structures based on deep foundations in past earthquakes, the need for complementary methods to enhance the structural performance of the inevitable. In this paper, the performance and requirements of pile productivity in two different soil improvement methods include (1) methods of increasing compaction of the soil and (2) drainage, by 3D finite element method in the liquefiable sandy soils investigated. To evaluate the seismic response of pushover analysis by applying a combination of vertical and lateral load is used to pile head. Parameters pile length (Lp), pile diameter (Dp), pile head boundary conditions (fixed or free), and the thickness and method of improvement methods have been evaluated. The results indicated that overall improvement by increasing soil density method performed better in reducing the displacement of the pile in liquefaction sands. On the other hand, by increasing the diameter of the pile and the pile fixity conditions in both methods is reduced, the displacement values. While, with increasing in the pile diameter, values of bending moment increases both ways. Also, the effective length of pile to control the movement of soil liquefaction is 5 m and longer lengths not optimal. On the other hand, the optimum thickness of the layer rehabilitated by increasing density is two meters to Lp/2.استفاده از پیهای عمیق در سازههای مهندسی عمران به عنوان تکیهگاه مناسبی به منظور کنترل تغییر مکانهای جانبی یا نشست همچنین یک راهکار سازهای در بهسازی خاکهای روانگرا توسعه یافته است. با این حال صدمات وارده به سازههای متکی بر پیهای عمیق در زلزلههای گذشته، لزوم انتخاب روشهای مکمل به منظور افزایش کارایی روش سازهای را اجتنابناپذیر میکند. در این مقاله عملکرد و الزامات بهرهوری شمع در دو روش مختلف بهسازی خاک شامل (1) افزایش تراکم خاک و (2) زهکشی، در ماسههای روانگرا به روش المان محدود سه بعدی بررسی شده است. برای ارزیابی پاسخ لرزهای شمع از تحلیل عددی بار افزون با اعمال ترکیب بارهای قائم و جانبی به سرشمع استفاده شده است. در این راستا پارامترهای طول شمع (Lp)، قطر شمع (Dp)، شرایط مرزی سرشمع، روش و ضخامت لایه بهسازی، ارزیابی شدهاند. نتایج بررسی نشان میدهد که به طور کلی استفاده از روش بهسازی با افزایش تراکم خاک، عملکرد بهتری در کاهش جابجایی شمع نسبت به روش زهکشی، در ماسههای روانگرا دارد. از طرف دیگر با افزایش قطر شمع و شرایط گیرداری سر شمع در هر دو روش، مقادیر جابجایی کاهش پیدا میکند. این در حالیست که با افزایش قطر شمع، مقادیر لنگر خمشی در هر دو روش افزایش مییابد. همچنین طول موثر شمع به منظور کنترل معیارهای جابجایی در خاکهای روانگرا برابر 5 متر است و تغییر مکان با عمق کاهش مییابد. از طرف دیگر ضخامت بهینه لایه بهسازیشده به روش افزایش چگالی بین دو متر تا Lp/2 است.https://www.jnace.ir/article_237437_e3af64cd027684e29ded9896f358de7b.pdfPapyrus Pressرویکردهای نوین در مهندسی عمران2588-71229120250522The effect of earthquake on the behavior of a concrete tank buried in soilاثر زلزله بر رفتار مخزن بتنی مدفون در خاک445923743810.30469/jnace.2025.541284.1131FAامیرمحمدحسن زادهگروه مهندسی عمران دانشکاه جامع امام حسین(ع) تهران ایرانسید رامتینرمضانیگروه مهندسی عمران دانشکاه جامع امام حسین(ع) تهران ایران0000-0002-1207-8820صفاپیمانگروه مهندسی عمران دانشگاه جامع امام حسین0009-0008-1341-6191رضاحسن زادهکارشناسی ارشد، دانشگاه آیت الله بروجردی(ع)، بروجرد، ایرانJournal Article20250830Considering the damages caused by past earthquakes on the reservoirs and the seismic analysis performed on them, designing more earthquake-resistant reservoirs seems to be essential. In this study, the inner radius of the modeled reservoir is considered to be 24 meters and its outer height is 6 meters. The thickness of the floor, wall and roof is determined to be 300 mm. Also, in this study, three different fluid levels are used, with a volume percentage of 50, 75 and 90 percent of the reservoir capacity filled with water, respectively. Modal analysis shows that with increasing water level inside the reservoir, the percentage of total mass participating in the first and second cases increases. The results also show that with increasing volume occupied in the reservoir, the periodic period also increases. The responses studied include the hydrodynamic pressure caused by the fluid on the reservoir wall and structural forces including radial force, bending moment and shear force. So that for a tank with a filled volume, the pressure values are 473 KN/M, 3.46 KN/M, and 5.33 KN/M, respectively. In the turbulent state, these values are 153 KN/M, 9.12 KN/M, and 5.10 KN/M, respectively. The effect of the fluid level on the height of the oscillations shows with an increase in the water height from 50 to 90 percent, this value increases by approximately 30 percent. Also, with an increase in the fluid level from 50 to 75 percent, the slope of the curve increases by 22 percent. Changing the fluid level from 75 to 90 percent also causes an 89 percent increase in the base shear slope compared to the previous state. Examining the effect of the fluid level on changes in environmental forces shows that there is a nonlinear relationship between the percentage of the filled volume environmental forces.با توجه به خسارات ناشی از زلزلههای گذشته بر روی مخازن و تحلیل لرزهای انجام شده بر آنها، طراحی مخازن مقاومتر در برابر زلزلهها امری ضروری به نظر میرسد. در این پژوهش، شعاع داخلی مخزن مدلسازی شده 24 متر و ارتفاع خارجی آن 6 متر در نظر گرفته شده است. ضخامت کف، دیواره و سقف برابر با 300 میلیمتر تعیین شده است. همچنین، در این مطالعه از سه سطح مختلف سیال، به ترتیب با درصد حجمی 50، 75 و 90 درصد از ظرفیت مخزن که با آب پر شده است، استفاده شده است. تحلیل مودال نشان میدهد که با افزایش سطح تراز آب در داخل مخزن، درصد جرم کلی مشارکتکننده در دو حالت اول و دوم افزایش مییابد. نتایج همچنین نشان میدهد که با افزایش حجم اشغال شده در مخزن، دوره تناوب نیز افزایش مییابد. پاسخهای بررسی شده شامل فشار هیدرودینامیکی ناشی از سیال به جداره مخزن و نیروهای سازهای از جمله نیروی شعاعی، لنگر خمشی و نیروی برشی میباشد. به طوری که برای مخزنی با حجم پر شده، مقادیر فشار به ترتیب برابر با kN/m 476، kN/m 3.46 و kN/m5.33 میباشد. در حالت تلاطمی نیز این مقادیر به ترتیب برابر با kN/m 153، kN/m 9.12 و kN/m5.10 است. تأثیر تراز سیال بر ارتفاع نوسانات نشان میدهد که با افزایش ارتفاع آب از 50 به 90 درصد، این مقدار تقریباً 30 درصد افزایش مییابد. همچنین، با افزایش تراز سیال از 50 به 75 درصد، شیب منحنی به میزان 22 درصد افزایش مییابد. تغییر تراز سیال از 75 به 90 درصد نیز باعث افزایش 89 درصدی شیب برش پایه نسبت به حالت قبل شده است. بررسی تأثیر تراز سیال بر تغییرات نیروهای محیطی نشان میدهد که بین درصد حجم پر شده و نیروهای محیطی رابطهای غیرخطی وجود دارد.https://www.jnace.ir/article_237438_39ddabe39ebc3252c57834dd681ef82d.pdf