تثبیت و بهسازی خاک یکی از شاخههای علم ژئوتکنیک است که با استفاده از آن ویژگیهای مهندسی و ژئومکانیکی خاکهای ضعیف از جمله مقاومت، شکلپذیری و ظرفیتباربری را بهبود میدهند. در این پژوهش از پلیمر مایع وینیلاستات بهعنوان ماده افزودنی جهت تثبیت خاک ماسهلایدار و بررسی تاثیر آن بر پارامترهای مقاومتی خاک استفاده شده است. به این منظور پس از تثبیت خاک با درصدهای مختلف افزودنی پلیوینیلاستات آزمایش مقاومت فشاری تک محوری طی زمانهای عملآوری آنی، 1، 7، 14 و 28 روزه بر روی نمونههای تثبیت شده انجام شده است. همچنین بهمنظور بررسی اثر افزودنی در شرایط مختلف، از روش تحلیل آماری روش سطح پاسخ RSM استفاده شده است. طبق نتایج آزمایشهای انجام شده و تحلیل آماری صورت پذیرفته، بهطورکلی افزایش مقدار افزودنی تا درصدی معین در یک زمان عملآوری ثابت، باعث افزایش مقاومت فشاری تک محوری خاک شده است. همچنین با افزایش زمان عملآوری در یک درصد ثابت افزودنی، مقاومت فشاری تک محوری به مقدار قابلتوجهی افزایش مییابد.
حسینی,علیرضا و دهناد,محمدحسین . (1404). بهینهسازی مقاومت فشاری تک محوری خاک ماسهلایدار تثبیت شده با پلیمرمایع وینیلاستات با استفاده از روش سطح پاسخ (RSM). رویکردهای نوین در مهندسی عمران, 9(2), 136-145. doi: 10.30469/jnace.2026.581941.1138
MLA
حسینی,علیرضا , و دهناد,محمدحسین . "بهینهسازی مقاومت فشاری تک محوری خاک ماسهلایدار تثبیت شده با پلیمرمایع وینیلاستات با استفاده از روش سطح پاسخ (RSM)", رویکردهای نوین در مهندسی عمران, 9, 2, 1404, 136-145. doi: 10.30469/jnace.2026.581941.1138
HARVARD
حسینی علیرضا, دهناد محمدحسین. (1404). 'بهینهسازی مقاومت فشاری تک محوری خاک ماسهلایدار تثبیت شده با پلیمرمایع وینیلاستات با استفاده از روش سطح پاسخ (RSM)', رویکردهای نوین در مهندسی عمران, 9(2), pp. 136-145. doi: 10.30469/jnace.2026.581941.1138
CHICAGO
علیرضا حسینی و محمدحسین دهناد, "بهینهسازی مقاومت فشاری تک محوری خاک ماسهلایدار تثبیت شده با پلیمرمایع وینیلاستات با استفاده از روش سطح پاسخ (RSM)," رویکردهای نوین در مهندسی عمران, 9 2 (1404): 136-145, doi: 10.30469/jnace.2026.581941.1138
VANCOUVER
حسینی علیرضا, دهناد محمدحسین. بهینهسازی مقاومت فشاری تک محوری خاک ماسهلایدار تثبیت شده با پلیمرمایع وینیلاستات با استفاده از روش سطح پاسخ (RSM). رویکردهای نوین در مهندسی عمران. 1404;9(2):136-145. doi: 10.30469/jnace.2026.581941.1138
